Uchwała wspólnoty mieszkaniowej w sprawie remontu – gotowy wzór i porady

Drużyna jakie schody - 26 lipca 2026 r.

Remont klatki schodowej, wymiana instalacji, naprawa dachu za każdym takim przedsięwzięciem stoi jeden dokument, bez którego zarząd nie ruszy nawet o krok. Uchwała wspólnoty mieszkaniowej w sprawie remontu to nie formalność, której można dopisać po fakcie. To prawna podstawa działania, która decyduje o tym, czy wydatki zostaną uznane, czy zarządca odpowie za przekroczenie uprawnień, a współwłaściciele za bezpodstawne wzbogacenie. Wspólnoty, które ją pomijają, kończą z rachunkami, których nikt nie chce zapłacić, i sporami trwającymi latami. Poniżej znajdziesz pełną ścieżkę: od rozstrzygnięcia, czy uchwała w ogóle jest potrzebna, przez wzór gotowy do edycji, aż po listę pułapek, na które łapie się większość zarządów.

Kiedy uchwała remontowa jest naprawdę wymagana, a kiedy wystarczy zwykły zarząd

Granica między zwykłym zarządem a czynnością przekraczającą zwykły zarząd biegnie znacznie niżej, niż wielu zarządcom się wydaje. Art. 22 ust. 3 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali mówi wprost: czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie, wszystko inne wymaga zgody właścicieli lokali wyrażonej uchwałą. Kwestia tylko, gdzie leży owa granica w konkretnym przypadku.

Do zwykłego zarządu zaliczają się bieżące naprawy i prace konserwacyjne, które nie zmieniają istniejącego stanu technicznego ani sposobu użytkowania nieruchomości wspólnej. Wymiana pękniętej szyby w oknie klatki schodowej, uzupełnienie brakujących kratek wentylacyjnych, malowanie lamperii w dotychczasowym kolorze takie działania zarządca może zlecić bez pytania nikogo o zdanie, o ile dysponuje środkami w bieżącym budżecie lub funduszu remontowym.

Inaczej wygląda sytuacja, gdy zakres prac sięga głębiej. Remont generalny dachu, wymiana całej instalacji c.o., docieplenie budynku, przebudowa klatki schodowej związana z przesunięciem ścian działowych, modernizacja węzła cieplnego to już czynności przekraczające zwykły zarząd. Bez uchwały właścicieli zarządca nie ma prawa podpisać umowy z wykonawcą, nawet jeśli formalnie posiada pełnomocnictwo do reprezentowania wspólnoty.

Sprawdźmy pięć pytań, które rozstrzygają tę kwestię w praktyce:

  • Czy planowana inwestycja zmienia dotychczasowy sposób użytkowania nieruchomości wspólnej albo jej parametrów technicznych?
  • Czy łączny koszt przekracza bieżące środki zgromadzone w funduszu remontowym lub eksploatacyjnym?
  • Czy prace wymagają pozwolenia na budowę albo zgłoszenia robót budowlanych w rozumieniu Prawa budowlanego?
  • Czy remont ingeruje w instalacje wspólne, elewację, dach lub konstrukcję budynku?
  • Czy zakres robót wykracza poza przywrócenie stanu pierwotnego, wprowadzając elementy ulepszenia?

Trzy lub więcej odpowiedzi twierdzących oznacza, że uchwała jest obowiązkowa. Co więcej, nawet gdy odpowiedź brzmi „nie wiem", bezpieczniej jest zwołać głosowanie, niż ryzykować zarzut przekroczenia kompetencji. Z doświadczeń osób obsługujących wspólnoty wynika, że sądy cywilne w sporach o remont niemal automatycznie badają, czy uchwała istniała i czy miała wymaganą treść.

Jak prawidłowo skonstruować uchwałę i przeprowadzić głosowanie we wspólnocie

Uchwała remontowa nie jest dokumentem, który można sklecić w pięć minut na kolanie. Musi zawierać elementy pozwalające jednoznacznie zidentyfikować zakres prac, źródło finansowania i osobę upoważnioną do działania w imieniu wspólnoty. Brak któregokolwiek z tych elementów otwiera drogę do podważenia jej ważności.

Pierwszym elementem jest oznaczenie wspólnoty oraz nieruchomości objętej uchwałą numer działki, obręb ewidencyjny, adres, nazwa wspólnoty zgodna z wpisem do rejestru lub ewidencji. Drugim dokładny zakres remontu opisany językiem technicznym, z podaniem lokalizacji (klatka, piętro, segment, dach nad częścią A lub B), zakresu robót (rozbiórka, montaż, wykończenie) oraz ewentualnych parametrów docelowych (np. grubość warstwy docieplenia, klasa odporności ogniowej).

Trzecim, kluczowym elementem pozostaje upoważnienie zarządcy lub zarządu do działania. W praktyce obejmuje ono prawo do zlecenia kosztorysu, przeprowadzenia postępowania ofertowego, wyboru wykonawcy, podpisania umowy, nadzoru nad robotami, dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu Prawa budowlanego oraz rozliczenia inwestycji. Upoważnienie powinno wyraźnie wskazywać, czy zarządca może samodzielnie wybrać wykonawcę, czy musi uzyskać dodatkową zgodę właścicieli.

Głosowanie nad uchwałą może przybrać dwie formy: zebranie właścicieli albo indywidualne zbieranie głosów. Pierwsza wymaga kworum i protokołu, druga kart do głosowania złożonych przez właścicieli lub osoby uprawnione do reprezentowania udziału. Obie formy są równoważne prawnie, o ile zachowano wymogi statutu wspólnoty. W praktyce indywidualne zbieranie głosów jest łatwiejsze logistycznie w dużych budynkach, lecz trudniejsze do udowodnienia w razie sporu co do daty głosowania.

Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia, chyba że jej treść stanowi inaczej. Nie wymaga zatwierdzenia przez żaden organ zewnętrzny. Jedynym wymogiem formalnym jest zachowanie formy pisemnej i złożenie podpisów właścicieli reprezentujących wymaganą większość udziałów we współwłasności. Większość ustawowa to co do zasady ponad połowa udziałów, ale statut wspólnoty może przewidywać surowsze progi dla niektórych kategorii uchwał.

Praktyczny wzór uchwały przedstawia się następująco:

UCHWAŁA NR ..../....
Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. ............................. w ................
z dnia ................ r. w sprawie remontu
Działając na podstawie art. 22 ust. 3 i 4 oraz art. 23 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, właściciele lokali wchodzących w skład nieruchomości wspólnej oznaczonej jako działka nr ............, obręb ................, stanowiącej budynek przy ul. ....................... w ..................... uchwalają, co następuje:
§ 1Wspólnota wyraża zgodę na przeprowadzenie remontu polegającego na: ....................................................... (zakres robót, lokalizacja, parametry). Szczegółowy zakres określa kosztorys stanowiący załącznik nr 1 do uchwały.
§ 2Koszt remontu ustala się na kwotę .................. zł brutto (słownie: .............................................). Źródłem finansowania są środki funduszu remontowego wspólnoty, a w przypadku ich braku zaliczki obciążające właścicieli proporcjonalnie do udziałów.
§ 3Upoważnia się zarządcę / zarząd wspólnoty do: zlecenia wykonania kosztorysu, przeprowadzenia postępowania ofertowego, wyboru wykonawcy, zawarcia umowy o roboty budowlane, dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego, nadzoru inwestorskiego oraz rozliczenia inwestycji.
§ 4Termin rozpoczęcia robót ustala się na ......................, a zakończenia na ...................... W razie opóźnień zarządca poinformuje właścicieli niezwłocznie na piśmie.
§ 5Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
Lp.Imię i nazwiskoAdres lokaluUdział %Głos (za/przeciw/wstrzymuję się)DataPodpis
1.
2.
3.
4.
5.

Skąd wziąć pieniądze na remont i czego nie wolno finansować z funduszu remontowego

Fundusz remontowy to wydzielone konto lub subkonto, na którym wspólnota gromadzi środki przeznaczone wyłącznie na remonty i prace konserwacyjne nieruchomości wspólnej. Prawo nie narzuca minimalnej stawki ani częstotliwości wpłat, ale bez systematycznego zasilania tego funduszu każda większa inwestycja kończy się koniecznością jednorazowej zbiórki albo kredytu.

Źródłem finansowania remontu mogą być: środki zgromadzone wcześniej w funduszu, bieżące wpłaty właścicieli w formie zaliczek, nadwyżka z funduszu eksploatacyjnego (jeśli statut na to pozwala), kredyt bankowy zaciągnięty przez wspólnotę lub dotacja z programów publicznych. Każde z tych źródeł wymaga odrębnej uchwały określającej wysokość, sposób i termin wpłat lub warunki spłaty zobowiązania.

Granica między remontem a ulepszeniem bywa źródłem poważnych sporów. Remont przywraca pierwotny stan techniczny i użytkowy, ulepszenie zmienia ten stan na korzystniejszy. Wymiana starego kotła na nowy o tej samej mocy to remont; wymiana na kocioł kondensacyjny o wyższej sprawności, pozwalający zmniejszyć zużycie gazu o 15-20%, to ulepszenie. Kwalifikacja ma znaczenie podatkowe, bo wydatki na ulepszenia podlegają amortyzacji, a na remonty co do zasady nie.

Z funduszu remontowego nie wolno finansować wydatków bieżących związanych z eksploatacją, takich jak: wynagrodzenie zarządcy, opłaty za media w częściach wspólnych, ubezpieczenie nieruchomości, obsługa księgowa, zakup środków czystości, drobne naprawy bieżące, monitoring, oświetlenie terenu, koszty administracyjne. Próba pokrycia takich wydatków z funduszu stanowi naruszenie przeznaczenia środków i może skutkować odpowiedzialnością odszkodowawczą zarządu lub zarządcy.

Odrębnym zagadnieniem pozostaje kwestia opodatkowania. Wspólnota posiadająca status podatnika CIT rozlicza remonty w kosztach uzyskania przychodu. Wydatki na ulepszenia zwiększają wartość początkową środków trwałych i podlegają amortyzacji w czasie. VAT od remontu rozlicza się według proporcji pomniejszającej (tzw. prewskaźnik), o ile wspólnota nie wykonuje wyłącznie czynności zwolnionych z VAT. Prawidłowe ustalenie statusu podatkowego wymaga konsultacji z księgowym obsługującym wspólnotę przed podjęciem uchwały.

Pułapki i najczęstsze błędy: wydatkowanie środków funduszu remontowego na oświetlenie terenu, monitoring, sprzątanie, wymianę żarówek w klatce; powoływanie się na uchwałę podjętą przed powstaniem kosztorysu; brak wskazania źródła finansowania w treści uchwały; przekroczenie upoważnienia przez zarządcę (np. samodzielne zmiany zakresu robót po podpisaniu umowy); udzielenie pełnomocnictwa ogólnego zamiast szczegółowego.

Checklist przed podjęciem uchwały: zebranie co najmniej dwóch ofert od wykonawców z kosztorysem; weryfikacja stanu funduszu remontowego i dostępnej nadwyżki; konsultacja z zarządcą w zakresie harmonogramu i formalności budowlanych; potwierdzenie, czy planowany remont wymaga pozwolenia na budowę lub zgłoszenia; ustalenie terminu realizacji z marginesem na opóźnienia pogodowe lub proceduralne.

Źródła: ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity: Dz.U. z 2021 r. poz. 1048 z późn. zm.), art. 22 i 23; ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.); orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące przekroczenia zwykłego zarządu, w tym postanowienie SN z 7 stycznia 2006 r., III CZP 102/05; interpretacje indywidualne Ministra Finansów w zakresie opodatkowania wspólnot mieszkaniowych, publikowane na stronie sip.mf.gov.pl; komentarz do ustawy o własności lokali autorstwa wydawnictw prawniczych, m.in. C.H. Beck i Wolters Kluwer; Polskie Normy z serii PN-EN dotyczące wyrobów budowlanych i izolacji termicznych.